روز ولنتاینتون مبارک!

تقدیم به دوستان گلم

تقدیم به دوستان خوبم پریسا-معصومه-زهرا و البته خواهر عزیزم شکیبا

  بيرون مي پرد!درواقع قورباغه فورا به اين نتيجه مي رسد که لذتي در کار نيست وبايد برود!

  حالا اگر همين قورباغه يا يکي از فاميلهايش را برداريد وداخل يک ظرف آب سرد بيندازيد وبعد ظرف را روي اجاق بگذاريد وبتدريج به آن حرارت بدهيد قورباغه چه کار مي کند؟

  استراحت ميکند...چند دقيقه بعد به خودش مي گويد:ظاهرا آب گرم شده است وتا چشم به هم بزنيد يک قورباغه آب پز آماده است.

  نتيجه اخلاقي داستان!

  زندگي به تدريج اتفاق مي افتد.ماهم مي توانيم مثل قورباغه داستانمان ابلهي کنيم و   وقت را از دست بدهيم وناگهان ببينيم که کار از کار گذشته است . 

  همه ما بايد نسبت به جريانات زندگي مان آگاه وبيدار باشيم.

   سوال؟

  اگر فردا صبح از خواب بيدار شويد وببينيد که بيست کيلو چاق شده ايد نگران نمي شويد؟

  البته که مي شويد!سراسيمه به بيمارستان تلفن مي زنيد :الو ،اورژانس ،کمک،کمک ،من چاق شده ام !

  اما اگر همين اتفاق به تدريج رخ بدهد، يک کيلو اين ماه،يک کيلو ماه آينده و...آيا بازهم همين عکس العمل را نشان مي دهيد؟

  نه!با بي خيالي از کنارش مي گذريد.

  براي کساني که  ورشکسته مي شوند ،اضافه  وزن  مي آورند يا طلاق  ميگيرند  يا آخر ترم  مشروط  مي شوند!

  اين حوادث دفعتا اتفاق نمي افتد يک ذره امروز،يک ذره فردا وسر انجام يک روز هم انفجار و سپس مي پرسيم :چرا اين اتفاق افتاد؟

  زندگي ماهيت انبار شوندگي دارد.هر اتفاقي به اتفاق ديگر افزوده مي شود، مثل قطره هاي آب که صخره هاي سنگي را مي فرسايد.

  اصل قورباغه اي به ما هشدار مي دهد که مراقب تمايلات خود باشيد!

  ما بايد هر روز اين پرسش را براي خود مطرح کنيم :به کجا دارم مي روم؟آيا من سالمتر، مناسبتر، شادتر وثروتمندتر از سال گذشته ام هستم؟

   واگر پاسخ منفي است بي درنگ بايد در کارهاي خود تجديد نظر کنيم.

برگرفته از کتاب آخرين راز شاد زيستن -  نوشته اندرو متيوس

ö به بی کرانگی لطف پروردگار, ایمان داری.

ö خودت را از هیچ جزء هستی ,جدا نمی دانی.

ö می دانی اگر تو بخواهی, پیروزی در هر کاری ممکن است.

ö همیشه به خودت افتخار می کنی.

ö روی آیینه اتاقت این نوشته را- با خط درشت- می چسبانی: امروز روز تولد من است! و هر وقت جلوی آیینه می روی آن را با صدای بلند می خوانی.

ö نویسنده کتاب زندگی خودت هستی.

ö در هیچ لحظه ای, تفکر توانگرانه را فراموش نمی کنی.

ö می دانی که باور, در زندگی ات نقش موثری دارد. پس سعی می کنی به چیزهای خوب باور داشته باشی.

ö هر روز گامی در جهت افزایش اعتماد به نفست بر می داری.

ö به این امر آگاه هستی که تنها کسی که می تواند تو را به عرش برساند, خودت هستی.

ö ذهنت پر است از اندیشه های سبز عشق , محبت ,ثروت, توانگری, سلامت و ...

ö در برخورد با دیگران-حتی کسانی که رفتار و برخورد مناسبی ندارند- سعی می کنی فقط به وجود متعالی آن ها توجه کنی.

ö هر روز تکرار می کنی : نابغه های دنیا چیزی بیشتر از من ندارند!

ö برای انجام هر کاری, ابتدا اطلاعات لازم را کسب, جمع آوری ,مرتب و بررسی می کنی سپس اقدام می کنی.

ö از کتابخانه محل سکونت ات نهایت استاده را می بری.

ö افتخارات گذشته ات را فراموش نمی کنی و همیشه آنها را به خودت یادآور می شوی  اما هرگز به انها نمی چسبی ,بلکه در پی کسب افتخارات بهتر هستی.

ö به هدفی که برای خودت در نظر گرفته ای, علاقه داری و هر روز آن را-از زاویه های مختلف- بررسی می کنی.

ö با داشتن افکار مثبت و امید بخش , مسیر زندگی ات را سبز نگه می داری.

ö ایمان داری که برای خدا- و تو- همه چیز ممکن است...!!!

و تو

 شكوه زندگي را نمودار مي سازد

 و گاه موجي ديگر، زندگي را در خود مدفون مي سازد.

چه مي شد اگر درياي زندگي هميشه آرام و بي تلاطم بود.

 احساس مي كنم كه در ميان امواج اين دريا چنان گرفتار شده ام

كه خود را به هر سو مي زنم راه نجاتي نمي يابم.

 تنها مي توانم آن قدر انتظار بكشم

 كه روزي امواج اين دريا  يا مرا يا جسم بي جان مرا به ساحل رسانند،

 ولي به انتظار خواهم نشست

 و ذره ذره بدنم را به شوق پايان اين انتظار با كشيدن درد زنده نگه خواهم داشت.

وقايع روزهاي گذشته چنان تند و ناگهاني اتفاق افتاد

 كه هنوز از شوك حاصل از آن گيج و مبهوتم.

 هنوز منتظرم شايد از خواب ممتد خويش بيدار شوم

 و بر رؤياي طولاني خويش لبخند زنم، ولي حقيقت دارد حقيقتي تلخ و كشنده.

 حقيقت اشكهاي من است كه پهنه ي صورتم را پوشانده

 و قدرت نگارش را از من گرفته،

بايد بنويسم و گرنه دلم تحمل نخواهد كرد سنگيني اين روزها را ....

امشب برسر سفره ي دلتنگيهاي خويش كه به وسعت تمام دنياست نشسته ام

 و به جاي آب، آب ديده مي خورم و به جاي غذا، خون دل!

 و چه رنگين است اين سفره از غمها و دلتنگيهاي من.

 هرچه بيشتراز اين سفره مي خورم و مي نوشم عطشم بيشتر مي شود.

 اين سفره نه امروز و نه ديروز كه روزها پهن است و من در حال تناول!

لحظه ها هستند كه انسان را فرسوده و خسته از زندگاني مي كنند.

لحظه ها هستند كه عمر ما را به پايان مي رسانند.

                       و لحظه ها هستند كه انسان را فريب ميدهند !

 پس بيائيد از پس لحظه ها بگريزيم

به اميد لحظه ي بعدي زندگي نكنيم !

                                      اينگونه بينديشيم كه انگار لحظه ي بعدي پس راه ما نيست

                                      و از همين لحظه لذت ببريم نه به اميد لحظه ي بعدي...!!!

هدف زندگي ۲ چيز است : آنچه را كه مي خواهيم بدست آوريم و آن گاه از آن لذت ببريم.

اگر از شجاعتمان استفاده نكنيم شهامتمان كم مي شود...اگر قدرت اراده و پشتكارمان را رها كنيم آنها نيز بزودي از بين خواهند رفت.

هيچ عذري حتي معلوليت براي انجام ندادن كار ها وجود ندارد.

اگر رهبري كردن را انتخاب كرده ايد...قبل از همه خود را رهبري كنيد...اگر پيرو بودن را برگزيده ايد از هدفتان پيروي كنيد.

انسان مولود شرايط نيست...شرايط مخلوق انسان است.

موفقيت تنها ۱ چيز است : زندگي را بدلخواه خود بگذرانيد.

كنجكاوي هميشه باعث شادي و هيجان مي شود...هرگز كنجكاوي اين نيروي مقدس را از دست ندهيد.

عظمت زندگي در علم نيست بلكه در عمل است.

عشقی که ارزانی دیگران می کنیم تنها عشقی است که در نزد ما می ماند.

فقط کارهای جسورانه به حساب می آیند.

تمام موفقیت های بزرگ برروی  یک شکست بنا شده اند.

خداوند راه ها و چاره هایی دارد که تو را حیران خواهد کرد.

زندگی باشکوه می شود اگر تن به استدلال ندهید.

آری شما خوبید بدان هنگام که روی به ایثار نمایید.

هرگز نباخته ای مادام که از شکست خود چیزی آموخته باشی.

زندگی و مرگ یگانه اند همچون رودخانه ودریا.

عشق ژرفای خود نمی شناسد مگر به هنگام فراق.

قلمرو شما گستره ی اعتقادات و باورهای شماست.

برای خود زندگی کنید نه برای نمایش دادن آن به دیگران.

خداوند قلب هایمان را تنها برای دوست داشتن عطا فرموده نه چیز دیگر.

روزانه یک بار هم که شده در آن چیزی که می ترسید شیرجه بزنید.

جوشش چشمه مدیون بخشش مدام است...چشمه اگر نبخشد در خود فرو می رود.

آن چه را که می جویی هرگز در بیرون خود نخواهی یافت.

اگر میخواهی خوشبختی را باور کنی٬ گذشته ات را به فراموشی بسپار و حال را غنیمت بدان و به آینده امیدوار باش و این را به خاطر بسپار که زیباترین خوشبختی در پناه خداوند مهربان است.

سر كلاس ادبيات معلم گفت :

 فعل رفتن رو صرف كن

گفتم : رفتم ...رفتي ...رفت

ساكت مي شوم ، مي خندم ،

 ولي خنده ام تلخ مي شود

معلم داد مي زند : خوب بعد ؟ ادامه بده

و من مي گويم : رفت ...رفت ...رفت

رفت و دلم شكست ...غم رو دلم نشست

رفت و شاديم مُرد ...

شور و نشاط رو از دلم برد

رفت ...رفت ...رفت

و من مي خندم و مي گويم :

خنده تلخ من از گريه غم انگيز تر است

كارم از گريه گذشته كه به آن مي خندم

يكي بود يكي نبود يه دروغ كهنه بود

يكي موند يكي نموند حرف راست قصه بود
يكي موند با غصه ها، به غم عشق مبتلا

يكي رفت چه بي وفا، با دو رنگي آشنا
اونكه موند ريشه پوسوند دلشو غصه سوزوند

نالش از ديوه نبود، پشتشو دوري شكوند
زير آوار جفا دل دادش به هر بلا

با همه عشق و وفا راهي شد تو قصه ها
اونكه موند يه قصه ساخت اما هي هستي شو باخت

 قصه ها به سر رسيد ،اون به عشقش نرسيد
 هيشكي خوابشو نديد، گل يادشو نچيد
 گم شدش تو قصه ها، توي شهر عاشقا

در كلاس روزگار
درسهاي گونه گونه هست
درس دست يافتن به آب و نان
درس زيستن كنار اين و آن
درس مهر
درس قهر
درس آشنا شدن
درس با سرشك غم ز هم جدا شدن
در كنار اين معلمان و درسها
در كنار نمره هاي صفر و نمره هاي بيست
يك معلم بزرگ نيز
در تمام لحظه ها تمام عمر
در كلاس هست و در كلاس نيست
نام اوست : مرگ
و آنچه را كه درس مي دهد
 زندگي است 

شاعر: ا.فرخزاده

ای انسان!وقت طلا نیست, تو گرانبها ترینی...

 در از دست رفتن خویش بیاندیشیم, تا خویشتن"خویش"به دست آریم.در زندگی اگر به گذشته بنگرید,مي بینید لحظه های خطیر لحظه هایی که به راستی زندگی کرده اید,لحظه هايي هستند که با عشق و محبت دست به کاری زده اید.اگر می خواهیم که بینهایت نیروی درون خویش را آزاد  سازیم , هيچ راهی جز محبت سرشار بی ریا و بی انتظار خویش به ذره ذره ی این عالم نخواهیم داشت تمامی اعمال سو ما ناشی از حبس این نیروی عظیم در دایره ی تنگ خود خواهی های کور ماست. عالم هستی کیک محدود نیست, كه اگر بخشی از آن به شما برسد, سهم من کاهش بیابد; فردی از پروردگار درخواست نمود تا به او بهشت و جهنم را نشان دهد.

خداوند پذیرفت: او را وارد اتاقی نمود که جمعی از مردم در اطراف یک دیگ بزرگ غذا نشسته بودند. همه گرسنه ,نا امید و در عذاب بودند.هر کدام قاشقی داشت که به دیگ می رسید ولی دسته قاشق ها بلند تر از بازوی آنها بود,به طوری که نمی توانستند قاشق را به دهانشان برسانند!عذاب آنها وحشتناک بود. آنگاه خداوند گفت:اکنون بهشت را به تو نشان می دهم .او به اتاق دیگری که درست مانند اولی بود وارد شد:دیگ غذا, جمعی از مردم,همان قاشق هاي دسته بلند . ولی در اینجا همه شاد و سیر بودند.

آن مرد گفت:نمی فهمم؟چرا مردم در اینجا شادند در حالیکه در اتاق دیگر بد بخت هستند با آنکه همه چیز یکسان است؟خداوند تبسمی کرد و گفت:خیلی ساده است ,در اینجا آنها یاد گرفته اند که یکدیگر را تغذیه کنند.هر کسی با قاشقش,غذا در دهان دیگری می گذارد;چون ایمان دارد که کسی هست در دهانش غذایی بگذارد........آن لاندرز/غذای روح.

خوشبخت كسيست كه امروز را روز خود دانست و با خیال راحت فریاد زد :ای فردا هر چه از دستت بر می آید کوتاهی نکن زیرا امروز را گذراندم. به راستی ما چه قدر دیر متوجه می شویم که زندگانی یعنی همان دقایق و ساعاتی که هر روز آرزوی کند گذشتن آنرا داریم.

اگر در کاری گرفتار نگرانی و تشویش شدید شده اید این دستور العمل را که عبارت از این سه قسمت است به کار ببندید: 1)ازخود بپرسید :بدتر از بدش چه خواهد بود؟ 2) خود را برای قبول و مقابله با آن در موقع لزوم آماده سازید. 3)در هنگام ناراحتی خیال در اصلاح آن بدتر از بد کوشا باشید.

سر بدبختی و بیچارگی ما ایام فراغتی است که برای فکر کردن درباره ی خوشبختی و بدبختی میگذرد. نکته ای که همیشه باید به خاطر بسپاریم این است که برای تمام درد ها و بیشماریهای دنیا یا علاج هست یا نیست اگر هست،در طلبش کوشش کن و اگر نیست فکرش را نکن.

یک راه بیشتر برای خوشبختی وجود ندارد، آنهم کم کردن نگرانی درباره ی چیز هایی است که مافوق قدرت ما هستند.

خداوندا ، آرامشی به من ببخشای کهبتوانم آن چیزهایی را که تغییر ناپذیرند قبول کنم، نیرو و شجاعتی به من عطا کن که آنچه را که می توانم تغییر دهم و علمی که برای این دو فرق بگذارم...

گاهی لازم است که بگوییم : همین است و چیز دیگری نمیتواند باشد

برگرفته از کتاب نگرانی نوشته ی: دکتر دیل کارنگی